“Ojo siro age-age nandangi pakaryan gede,utowo ngarep-arep tekane pakaryan gede,amargo pakaryan gede iku arang tekane,kang kerep siro sandung iku pakaryan kang cilik-cilik.
Siro ojo ngremehakae marang pakaryan kang cilik-cilik iku,sebab yen siro durung kulino nandangi pakaryan kang gampang,kepriye anggoniro bakal biso nandangi pakaryan angel.
Mulane samubarang kang tinemu ing tanganmu lakonana kalawan temen-temen ing ati suci,atasno awit karsaning gusti,Amargo ora ono pakaryan ing donya iki kang ora atas soko karsaning pangeran,Nadyan kang katone remeh pisan”

(dikutip dari serat Sasongko Djati)
Disajikan : www.kmsgroups.com